भाचा कधीच येणार नाही मामाच्या गावाला… राहुरी। शिवाजी घाडगे प्रत्येक व्यक्तीला आपल्या मामाचं गाव जिव्हाळ्याचं असतं. कारण बालपणीच्या निरागस आठवणी, पहिल्या हशा-खेळा, मातीचा वास आणि माणसांचा ओलावा याच गावात जपलेला असतो. देवळाली प्रवरा हेच असे एक गाव होते—जिथे भाचे अजित अनंतराव पवार यांचा जन्म झाला. देवळाली प्रवरा, ता. राहुरी, जि. अहिल्यानगर ही त्यांची जन्मभूमीच नव्हे, तर त्यांच्या आयुष्याच्या आठवणींचं माहेरघर होतं. “बालपणाचा काळ म्हणजे सुखाचा काळ” असे म्हणतात, आणि ते अजितदादांच्या बाबतीत अगदी खरं ठरतं. देवळालीच्या जत्रेतली भेळ, गोडीशेव, लहानपणी खेळलेले गोट्या, कोया, सुरपारंब्या, विट्टी-दांडू—या साऱ्या खेळांमध्ये त्यांचं बालपण हरवलेलं होतं. इथंच शिक्षण घेत, मातीशी नातं घट्ट करत ते मोठे झाले. राज्याच्या राजकारणात ते “साहेब” झाले, पण देवळालीसाठी ते नेहमीच ‘दादा’ राहिले. देवळाली प्रवरा येथे झालेल्या एका सार्वजनिक कार्यक्रमात ज्येष्ठ नेते, खासदार शरद पवार यांनी एक आठवण सांगितली होती— “आम्ही देवळाली प्रवरातून ज्वारीच्या बैलगाडीतून काटेवाडीला जायचो.” देवळालीत कदम कुटुंब हे ...
राहुरीत अज्ञात इसमाचा खून; पोलिसांकडून तपास सुरू बेक्रींग @घाडगे न्यूज राहुरी येथे मंगळवारी रात्री एका अज्ञात इसमाचा निर्घृण खून झाल्याची घटना उघडकीस आली आहे. महात्मा फुले कृषी विद्यापीठाच्या कापूस संशोधन केंद्राच्या आवारात अज्ञात व्यक्तीने इसमाच्या डोक्यात गंभीर मारहाण करून त्याची हत्या केल्याचा प्राथमिक अंदाज व्यक्त करण्यात येत आहे. घटनेची माहिती मिळताच राहुरी पोलिसांनी रात्री उशिरा घटनास्थळी धाव घेऊन पंचनामा केला तसेच मृतदेह ताब्यात घेतला. मृतदेह शवविच्छेदनासाठी पाठविण्यात आला असून पोलिसांकडून पुढील तपास सुरू आहे. मृत इसमाची अद्याप ओळख पटलेली नाही. त्यामुळे या व्यक्तीबाबत कोणाला काही माहिती असल्यास तात्काळ राहुरी पोलीस ठाण्याशी संपर्क साधावा, असे आवाहन पोलीस निरीक्षक संजय ठेंगे यांनी केले आहे. दरम्यान, खुनामागील नेमके कारण अद्याप स्पष्ट झाले नसून पोलिस विविध अंगांनी तपास करीत आहेत. या घटनेमुळे परिसरात खळबळ उडाली आहे. (शक्यतो घाडगे न्यूज असे फोटो देत नाही मात्र इसमाची ओळख पटवण्या साठी दिला त्याबद्दल वाचकाचे क्षमस्व)
शहाबाजशहाबाज मित्रा… आता ही लोकसेवा कोण करेल यार… निशब्द घाडगे न्यूज @शिवाजी घाडगे काही व्यक्ती असतात… ती मोठ्या पदावर नसतात, मोठी जाहिरातही करत नाहीत, पण त्यांच्या जाण्याने संपूर्ण परिसर हळ हळतो . राहुरी फॅक्टरी परिसरातील कामगार गाळ्यातील लोकसेवा केंद्र म्हणजे शहाबाज रफिक सय्यद. संगणकासमोर शांत बसून, कोणाचं केवायसी, कोणाचा प्रॉव्हिडंट फंड, पॅन कार्ड, बांधकाम कामगार नोंदणी, कोणाचा नोकरी अर्ज, तर कोणाच्या खात्यात बाहेरगावी पैसे पाठवायचे—अशी असंख्य कामं तो काही कामे दुसर्याकडे पाठवून पुर्ण करुन घ्यायचा आपुलकीने करत असे. तो इंजिनिअर होता, पण “काम मिळालं नाही तरी माणसांची कामं थांबू नयेत,” या भावनेने तो रोज बसायचा. वय अवघं ३५ च्या आत… नव्या २०२६ वर्षातला पहिलाच शनिवार मात्र त्याच्यासाठी शेवटचा ठरला. सायंकाळी साधारण सहाच्या सुमारास, नेहमीसारखाच दुकानात असताना, अचानक तीव्र हृदयविकाराचा झटका आला… आणि शहाबाज कायमचा शांत झाला. आताही विश्वास बसत नाही. कारण मी रोज सायंकाळी फिरून आलो की आपसूकच पावलं त्याच्या दुकानाकडे वळायची. “काय राव… काय चाललंय?” “प्रसाद कसा आहे?” असं आवर्जून ...
Comments
Post a Comment