देवळाली नगर पालिकेत नगरसेवकांची बसायची पंचायत

बसायची पंचायत… मग विकासाची दिशा कशी ठरवणार?

तरंग घाडगे न्यूज।शिवाजी घाडगे 

देवळाली प्रवरा नगरपालिकेच्या सभागृहात उभा राहिलेला “बसायचा” वाद हा केवळ खुर्च्यांचा प्रश्न नाही; तो स्थानिक लोकशाहीच्या संस्कारांचा कस लावणारा प्रसंग आहे.

जर विरोधी नगरसेवक यांची बसायची पंचायत असेल तर विकासाची दिशा कशा ठरवणर. 

  लोकप्रतिनिधी सभागृहात बसतात ते मानाच्या जागेसाठी नव्हे, तर जनतेच्या विश्वासासाठी. आणि जर त्या सभागृहातच सन्मानाची उणीव भासू लागली, तर विकासाच्या चर्चा किती परिणामकारक होतील?

बैठकीत पाणीपट्टी दरवाढीचा मुद्दा 

देखील शहरात देखील तापलेला आहेच.  

  एका बाजूला वीजबिलाचा वाढता बोजा, सिंचन विभागाकडून आकारली जाणारी पाणीपट्टी आणि नगरपालिकेचे तुटपुंजे उत्पन्न हे प्रशासनाचे गणित. दुसऱ्या बाजूला महागाईने हैराण झालेला नागरिकहा विरोधकांचा मुद्दा. दोन्ही बाजूंचा हेतू शहरहिताचाच असायला हवा; पण हेतू शुद्ध असेल, तर पद्धतही पारदर्शक आणि सन्मानाची असावी लागते.

विरोधी नगरसेवकांना बसण्याची योग्य व्यवस्था न देणे, सार्वजनिक कार्यक्रमांत व्यासपीठावर स्थान न देणे हे केवळ प्रोटोकॉलचे उल्लंघन नाही, तर लोकशाहीतील संतुलनाला धक्का आहे. विरोधक हा शत्रू नसतो; तो सत्तेचा आरसा असतो. आरसा नकोसा वाटला म्हणून तो फोडायचा का, की त्यात दिसणाऱ्या वास्तवाला सामोरे जायचे?

बैठकीचे चित्रीकरण बाहेर आले ते सत्ताधारी नगरसेवकाने केले की विरोधकाने, की एखाद्या कर्मचाऱ्याने स्थानिक युट्यूबरला दिले हा प्रश्न गौण नाही. पारदर्शकता जर तत्त्व म्हणून स्वीकारली, तर चित्रीकरणाची भीती का? पण जर ते निवडक पद्धतीने बाहेर पडत असेल, तर त्यामागचा हेतूही तपासला गेला पाहिजे. लोकशाहीत प्रकाशझोत आवश्यक असतो; मात्र तो सत्य उजळवण्यासाठी हवा, कोणाला झाकोळण्यासाठी नव्हे.

नगराध्यक्षांनी पक्षप्रतोद शेजारी विरोधी पक्षप्रतोदाला बसवले, तर त्यात हरकत काय? उलट तो परिपक्वतेचा संदेश ठरेल. निवडणुका संपतात, पण शहराचे प्रश्न संपत नाहीत. पूर्वी विरोधक कमकुवत होते म्हणून कोणी आवाज उठवला नसेल; आज विरोधक प्रबळ आहेत, म्हणून सत्तेला अस्वस्थता वाटू नये. प्रबळ विरोधक म्हणजे अडथळा नव्हे—तो उत्तरदायित्व वाढवणारा घटक आहे.

देवळाली प्रवरा शहराने स्वच्छता, पाणीपुरवठा आणि नियोजनात नाव कमावले आहे. पुरस्कारांची यादी वाढवणे सोपे; पण लोकांचा विश्वास जपणे कठीण. खुर्च्यांच्या रांगा बदलून विकासाची दिशा ठरत नाही. दिशा ठरते ती संवादाने, सन्मानाने आणि सामंजस्याने.

बसायची पंचायत सोडवा. अन्यथा इतिहास नोंद घेईल जेव्हा शहराला विकासाची गरज होती, तेव्हा नेते खुर्च्यांच्या उंचीवर वाद घालत होते.